Followers

Monday, February 17, 2014

விலையில்லா மிக்சி, கிரைண்டர் வீட்டுக்கு வந்ததா?!!


17.2.14

விலையில்லா மிக்சி, கிரைண்டர் வீட்டுக்கு வந்ததா?!!

 
மிக முக்கியமான ஒரு மாறுதலைக் கண்டேன்.

இலவசங்கள் தவிர்க்கப் படக்கூடியவைகளில் மிக முக்கியமானதொன்று என்றாலும் சில சம்பவங்களை நெருங்கிப் பார்க்கையில் பார்வை வேறுபடுவதென்னவோ உண்மைதான். முப்பது வருடங்களுக்கு முன்னர் ஒரு மின் விசிறியே luxury item ஆக இருந்தது. இனிமேல் எல்லோரது வீடுகளிலும் மிக்சி, கிரைண்டர் மற்றும் ஃபேன் அத்தியாவசியப் பொருளாக கட்டாயமாக தரிசனம் தரும். ஒரு வகையில் இது வரவேற்கத் தகுந்த ஒன்றுதான். வசதிகளின் தரிசனம் பரவலாக்கப் படுதல் நிச்சயமாக வரவேற்கக் கூடிய ஒன்றாகும்.

சமீபத்தில் எனது நண்பனது அழைப்பில் அவனுடன் சென்றேன். ‘நீதான் என்னமொ எழுதுறேங்கிறயே என் கூட வந்து பார்த்துட்டு இதையும் எழுது’. என்றான். பொழுதைப் போக்கவும் மக்களின் மனப்போக்கை அறியவும் அவனுடன் சென்றேன். அவனுக்கு இந்தக் கட்சிகளில் சிலர் சொல்வதைப் போல ஒரு ஃப்ளோ (Flow) உண்டு. வட்டம், மாவட்டம், என எல்லா ஜியோமெட்ரியிலும் ஒரு பரிச்சயம் உண்டு. ஒரு ஆர்வத்தில் அவன் பின்னே சென்றேன்.

என்நண்பனைக் கண்டதும் அந்த வட்டத்துள் நிறையவே வரவேற்பு இருந்தது. சிலர் நாற்காலிகளை நகர்த்தி அமரச் சொன்னார்கள். ‘இல்லப்பா. இவரு கொஞ்சம் கூச்ச சுபாவம். எதிலயும் கலந்துக்க மாட்டார். நான் தான் இழுத்துட்டு வந்தேன். இப்படியே நிக்கிறோம்.’ என்று சொல்லி ஒரு ஒரத்தில் என்னை இழுத்து நிறுத்திக் கொண்டான். அங்கு விலையில்லா மிக்சி, கிரைண்டர் மற்றும் ஃபேன் வினியோகத்திற்கான ஏற்பாடுகள் நடந்து கொண்டிருந்தன.

அதில்தான் ஒரு பெரிய மாறுதல். இது ஏதோ ஒரு official distribution போலத்தான் நடந்ததே ஒழிய இதில் கட்சியின் தலையீடு இருப்பதாக கொஞ்சமும் தெரியவில்லை. ஒரு கலவையான ஜனத்திரள். இலவசம் என்றாலே முட்டி மோதிக்கொண்டு இருக்கும் கும்பலைப் போலல்லாமல் மிக இயல்பாக மக்கள் வந்தனர். Eligibility criteria வாக பச்சை நிற ரேஷன் கார்டு நிர்ணயிக்கப் பட்டிருந்தது. கார்டு கொண்டு வந்தவர்களெல்லோரும் ஒரு ஒழுங்கு வரிசையில் நின்று அரசு அலுவலரிடம் காட்டி, கையொப்பமிட்டு டொக்கனைப்  பெற்றுக் கொண்டு சென்றனர்.

நான் நண்பனைக் கேட்டேன். ‘வழக்கமா இந்த மாதிரி வாங்கறதுக்கு கவுன்சிலரை கேட்கணும், கட்சி கார்டை காட்டனும்னு சொல்வாங்களே இப்ப அது மாதிரி இல்லையா? என்றேன். ‘அம்மாவோட ஸ்ட்ரிக்ட் இன்ஸ்ட்ரக்சன். எல்லாருக்கும் போய்ச் சேரனும்னு. அந்தக் கோல்மாலெல்லாம் கிடையாது.’ என்றான். வரப்போகும் பாராளுமன்றத் தேர்தல் என் கண்முன்னே வந்து நின்றது. ஒரே ஒளிமயம் தான். மெதுவாக சிரித்துக் கொண்டேன்.

ஆரவாரமில்லாமல் பகிர்மாணம் நடந்து கொண்டிருப்பதைப் பார்க்கையில் இது கற்பனையா என்று கூட தோன்றியது. மெதுவாக அங்கே இருந்தவரிடம் பேச்சு கொடுத்தேன். அவர் சொன்னார்.’ நானும் அப்படித்தான் நினைச்சேன். ஆனா இங்க ஒரு டிசிப்ளினா டிஸ்டிரிபியூட் பண்றாங்க. இல்லைனா நானே இங்கு வந்து நிக்க மாட்டேன்.’ என்றார். இது நான்காம் நாளாம். இரண்டு நாளைக்கப்புறமாத்தான் நம்ம அப்பர் மிடில் கிளாஸ் தைரியமா ரேஷன் கார்டை கொண்டு வந்திருக்காங்கா.

நான் பார்த்துக் கொண்டே இருக்கும் போது ஒருவர் Ford Esteem காரில் வந்து இறங்கி டோக்கன் வாங்கிக் கொண்டு சென்றார். டொக்கன் கொடுத்த இடத்தில் ‘ இது என் அப்பாவோட கார்டு. அவர் சீனியர் சிட்டிசன். நான் அவருக்கு பதிலா வந்திருக்கேன். நன் கையேழுத்து போடலாமா?’ என்று அழுத்தம் திருத்தமாக கேட்டார். அங்கிருந்த அலுவலரோ,’ பரவாயில்லை சார். Family member யார் வேணா போடலாம் சார்’ என்று சொல்லிக்கொண்டே டோக்கனை கிழித்துக் கொடுத்தார்.

நான் கவனித்துக் கொண்டே இருப்பதைப் பார்த்ததும், ‘இல்லை சார். எவ்வளவு சொன்னாலும் கேட்க மாட்டேன்றார். என் ரைட்டை நான் ஏன் விட்டுக் கொடுக்கனுன்றார். கொண்டுபோய் மூலைல போட்டுட்டா அவர் மனசு திருப்தியாகும். அவ்வளவுதான்.” என்றார். என்னால் அந்த முதியோரின் மன நிலையை புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. பிள்ளையின் மன நிலையையும் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது.

இதைப் பற்றி யோசித்துக் கொண்டிருக்கையில் ஒரு ஆட்டோ வந்து நின்றது. ஆட்டோவிலிருந்து ஒரு நடுத்தட்டைச் சேர்ந்த முதிய பெண்மணி இறங்கினார். கூடவே அவரது பணிப்பெண்ணைப் போன்ற ஒருவரும் இறங்கினார். அவர் டோக்கனை வாங்கி அந்தப் பணிப்பெண்ணிடம் கொடுத்தார்.

சிலரது முகத்தில் மகிழ்ச்சி. பெரும்பாலும் முதியோர்களே அதிகம் நின்றிருந்தனர். எல்லாமே ஒரு ஒழுங்கில் நடந்ததால் இந்த நிலை போலிருக்கிறது. இல்லையென்றால் கரை வேட்டிகளும் கூச்சலும் இவர்களைத் துரத்தியிருக்கும்.

ரேஷன் கார்டில் மண்டல உதவி வருவாய் அலுவலரது கையொப்பத்தில் ஒரு stamp அடித்து வழங்கப் பட்டது என கையொப்பமிட்டிருந்தனர்.



டோக்கனை வாங்கிப் பார்த்தேன். அரசு முத்திரை, கீழே வழங்கு அலுவலர் கையொப்பத்திற்கு எதிரே குடும்பத் தலைவி என்று அச்சிடப்பட்டிருந்தது.

ஒருவேளை குடும்பத் தலைவர் போருளை வீடு கொண்டு போய்ச்  சேர்ப்பாரோ மட்டாரோ என்ற சந்தேகம் அரசுக்கே வந்திருக்குமோ எனத் தெரியவில்லை. பத்திரமாய் பொருளை குடும்பத் தலைவியிடம் கொடுத்ததற்கான ஒப்புகைச் சீட்டு அது. அரசு குடும்ப விஷயத்தில் மிகுந்த ஞானத்துடனும் அக்கறையுடனும் நடந்து கொள்கிறது என்பது இதிலிருந்து தெரிந்தது.

அது சரி. இப்படிப் போனால் டாஸ்மாக் வருமானம் அடிபடாதோ..?

இன்னமும் பேசுவோம்.

 

அன்பன்,

வேதாந்தி.

 

Monday, February 10, 2014

“புலிகளின் இன்னொரு முகம்..” இது உண்மையா.?


10.2.14

“புலிகளின் இன்னொரு முகம்..” இது உண்மையா.?



ஈழத் தமிழர் நிலை குறித்து யாருமே வாயைத் திறந்து தங்களது கருத்துக்களைச் சொல்ல மயங்குகையில் இந்தப் பதிவைப் படிக்க நேர்ந்தது. அதிர்ந்து போனேன். பதிவின் தலைப்பு, ‘புலிகளின் இன்னொரு முகம்!!  என்பதே. ஏற்கனவே வெளிவந்த நூலின் பதிப்புத்தான் அது. அதனை புலிகளின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்து ஈழப் போருக்குப் பின்னர் விடுபட்ட மணியம் என்கிற ஒரு ஈழத் தமிழர் எழுதியிருக்கிறார். புலிகளின் NET WORK  குறித்த அவரது அச்சத்தை  விளக்குகையில் அது  போர் நிகழ்வுகளைக்  காட்டிலும்  கிலியூட்டுவதாய் இருக்கிறது. 

இதோ அந்தப் பதிவின் சுட்டி: http://www.jothidasudaroli.blogspot.in/2014/01/blog-post_7177.html


அந்தப் பதிவிலிருந்து சில வரிகள்:

2009 மே 18ம் திகதி முள்ளிவாய்க்காலில் நடந்த இறுதிப் போருடன் புலிகளுடனான அரசாங்கத்தின் 30 வருட கால யுத்தம் முடிவுக்கு வந்துவிட்டது

அந்த முடிவுடன் புலிகளால் இலங்கையில் - குறிப்பாக தமிழ் சமூகத்தில் உருவாக்கி வைத்திருந்த மனித நேயம், நாகரீகம் என்பனவற்றுக்கு அப்பால் உருவாக்கி வைத்திருந்த கொடூரமான பாசிச கட்டமைப்பு முற்றுமுழுதாக நொருங்கி விழுந்து மக்களுக்கு ஓரளவு நிம்மதியும் ஏற்பட்டது உண்மைதான்.

ஆனால் அதை அறுதியும் இறுதியுமான வெற்றியாக மக்கள் கருதிவிடக்கூடாது. தமிழ் தேசியவாதத்தின் பெயரால் தமிழ் பிற்போக்கு உருவாக்கி வைத்திருந்த ஒரு கட்டமைப்பு மட்டுமே, புலிகளின் அழிவுடன் அழிக்கப்பட்டுள்ளது என்பதே உண்மையாகும்

 

அந்த கட்டமைப்பை உருவாக்கிய பிற்போக்கு தமிழ் தேசியவாதம் (அதற்குரிய சரியான பதம்யாழ்ப்பாணியம்என்பதே. நாசிசம், பாசிசம், சியோனிசம், பார்ப்பனியம் என்ற சொற்கள் மனித விரோத செயற்பாடுகளை விளிக்க எவ்வாறு பயன்படுத்தப்படுகின்றனவோ, அவ்வாறான அர்த்தத்தில்யாழ்ப்பாணியம்என்ற சொல்லையும் நாம் பயன்படுத்த முடியும்) மீண்டும் மீண்டும் தமிழ் சமூகத்தில் பாசிச சக்திகளை உருவாக்க முயன்று வருகிறது

அது தனது இறுதி மூச்சுவரை அதைச் செய்து கொண்டே இருக்கும். இதில் இன்னொரு  விசேட அம்சம் என்னவெனில், தற்போது தமிழ் பாசிசம் சர்வதேசிய ரீதியாக நன்கு வேரூன்றியுள்ளதுடன், அது முன்னெப்போதையையும்விட நெருக்கமான ஏகாதிபத்தியத் தொடர்புகளையும் கொண்டுமுள்ளது என்பதாகும்.


எனவே இன்று இலங்கையில் மட்டுமின்றி, புலம்பெயர் நாடுகளிலும் தமிழ் மேட்டுக்குடி சக்திகளால் உருவாக்கி பாதுகாக்கப்படுகின்ற பிற்போக்கு தமிழ் தேசியவாத பாசிச சக்திகளை முறியடிக்கும் போராட்டம் இன்னமும் முடியவில்லை என்பதைப் புரிந்து கொள்வதுடன்,  அதை இல்லாதொழிக்காமல் தமிழ் மக்களின் உண்மையான தேசிய ஐக்கியத்தையோ, விடுதலையையோ நாம் அடைய முடியாது என்பதையும், அச்சமூகத்தின் எதிர்காலத்தில் அக்கறையுள்ளவர்கள் புரிந்து கொள்வது அவசியமானது. அதுவே நான் இத்தொடரை எழுதுவதற்கு தீர்மானித்ததின் அடிப்படைக் காரணமாகும்.

மணியம்.
தேனீ வெளியீடு.”

இந்தப் பதிவில் மணியம் என்னும் ஈழத்தமிழர் தனது அனுபவங்களை அப்படியே பகிர்ந்து கொள்கிறார். இந்தப் பகிர்வு ஏன் காலந்தாழ்ந்த பதிவு என்பதற்கும் காரணத்தைச் சொல்கிறார். அவரது அனுபவங்கள் நெஞ்சைப் பிழிகிறது. ஒரு நாடற்ற சமுதாயம், ஒரு நல்ல தலைவனற்ற சமுதாயம், ஒரு தீர்க்கமான, உலகம் ஒத்துக்கொள்ளும் படியான, முடிவெடுக்க முடியாத சமுதாயம் யாருக்கோ காத்திருந்து யாரிடமோ அனைத்தையும் பறிகொடுத்து இப்போது நோக்கமற்ற நிலையில் இருந்து கோண்டிருக்கிறது என்பது இதில் தெள்ளத் தெளிவு.

இதைப் படித்தபின்னரே ஒரு நாடும், அதன் அமைதியான சூழலும் அதைவிட அந்த நாட்டின் நலன் கருதியும், நாட்டு மக்களின் பாதுகாப்பு கருதியும் தெளிந்த மனமுடைய நிதானமான முடிவெடுக்கும் திறன் கொண்ட தலைவர்களும் ஒரு நாட்டிற்கும் அதன் அமைதிக்கும் மிக மிக மிக முக்கியம் என்பதை உணர முடிந்தது.
 


தங்கள் தலைவனையும் அவரது முடிவுகளையும் (அது எத்துனை கடுமையாகவும் நியாயமற்றதாகவும் இருப்பினும்) சிரத்தில் தாங்குவோர் இங்கு தொப்புள் கொடி உறவெனச் சொல்லிக் கொண்டு தொப்புள் கொடி உறவின் தேசியத் தலைவரை குண்டு வைத்துக் கொல்வது மட்டுமல்லாது அதைத் தீவிரவாதம் என ஒத்துக் கொள்ளாமல் அதை நியாயப் படுத்துவதும் எந்த வகையில் சரி? ஏன், நம் நாட்டில் மட்டும் தலைவர்களுக்கும் தலைவர்களின் வார்த்தைகளுக்கும் மதிப்பு கொடுப்போர் இல்லையா இல்லை வெறும் உறவை மட்டுமே காட்டி இதை மழுங்கடித்து விடலாம் என நினைத்தார்களா?

     மேற்சொன்னதை சிந்திக்கையில் இவைகளில் ஏதோ தேசம் கடந்த உள்நோக்கு இருப்பதாகத் சந்தேகம் வருகிறது.

     இது உண்மையா..?!

 

இன்னமும் பேசுவோம்.

அன்பன்,
வேதாந்தி.

 

Thursday, February 6, 2014

கடவுள் நல்லவரா அல்லது கெட்டவரா?


04.2.14

கடவுள் நல்லவரா அல்லது கெட்டவரா?





கடவுளை நல்லவர் என்றோ அல்லது கெட்டவர் என்றோ மனிதன் எதைக் கொண்டு நியாயப்படுத்துகிறான்? இது பொதுவான கேள்வியென்றாலும் ஒவ்வொருவரும் தனிப்பட்ட ஒரு பதிலுடன் தயாராக பாயக் காத்திருப்பர். அது நிச்சயமாக அவரது வாழ்வின் அனுபவம் சார்ந்தோ அல்லது அவரது விருப்பு/வெறுப்பு மற்றும் மகிழ்ச்சி/ஏமாற்றம் சார்ந்தோ இருக்கும் என்பது நிச்சயம். சிலர் சிறுபிள்ளைத்தனமாக தனது வாழ்வில் தான் வெற்றி பெறவில்லை என்பதற்கும் மற்றும் தன் மேல் அன்பு கொண்டோர் இறப்பிற்கும் கடவுளைக் காரணம் காட்டுவர். மனிதன் ஏன் எளிமையாக சிந்திக்க மறுக்கிறான் எனப் புரியவில்லை.

நன்றாக யோசித்துப் பாருங்கள். தேர்வுக் கூடம் வரும் தகப்பன் தன் மகனுக்காக தேர்வெழுத முடியுமா? அல்லது தனது மகனது தோல்விக்கு தான் பொறுப்பாக முடியுமா? மனிதன் கொண்டுவந்த system  த்திலேயே  தகப்பன் பிள்ளைக்காக தேர்வெழுத முடியாதெனும்போது அதை ஏன் ஒரு greater scale ல் ஒப்பிட்டுப் பார்க்க மறுக்கிறார்கள் எனத் தெரியவில்லை.

ஒவ்வொருவரும் தனது வாழ்வை தான் தான் வாழ்ந்தாக வேண்டும். அதற்கு யாரையும் பொறுப்பாக்க முடியாது.

இதையே இன்னும் சற்றுப் பெரிய அளவில் யோசித்துப் பாருங்கள்.






ஒரு 100 பேர் விளையாடுகின்ற ஒரு விளையாட்டில் அல்லது ஒரு 100 பேர் சேர்ந்து செய்கின்ற ஒரு காரியத்தில் அதற்கான விதி முறைகளையும் எது தோல்வி அல்லது எது வெற்றி என்பதை நிர்ணயம் செய்யும் வகையையும் முறைப்படுத்துபவர்கள் மனிதர்கள்தான் எனும் போது விளையாட்டில் யாரேனும் அழுகுணி ஆட்டம் ஆடினார்களென்றால் கடவுளைக் குறை சொல்ல முடியுமா? மனிதனின் தவறை கடவுளுடையதாக்க முடியுமா?

இதையே இன்னமும் பெரிய அளவில் பார்க்கும் போது 100 பேர் அல்லாது கூடி வாழும் ஒரு பெரிய சமுதாயம் எனக்கொள்ளுங்கள். இங்கேயும் மேலே சொன்னதைப்  போலவேதான். வாழும் முறையையும் வாழும் வழிகளையும் ஏற்படுத்திக் கொண்டவன் மனிதன்தான். பாகுபாடுகளும் ஏற்றத்தாழ்வுகளும் மனிதன் தன் சுயநலத்திற்காக ஏற்படுத்திக் கொண்டவைகளே தவிர கடவுளை இவைகளுக்கு காரண கர்த்தாவாக்குவது சரியெனத் தோன்றவில்லை.மதங்களும், மடங்களும் மத குருமார்கள் கட்டுப்பாட்டில் ஆனால் கடவுள் யாருடைய கட்டுப்பாட்டிலும் கிடையாது.

கூடி வாழ்வதும் கேடாய் வாழ்வதும் மனிதனின் கையில்.

எல்லாவற்றிற்கும் மேல், தவறு மனிதனுடையது என்று அவன் ஒத்துக் கொள்ளாத வரையில் அந்தத் தவறுகள் திருத்தப் படப் போவதில்லை.

சமுதாய பேதங்களுக்கும் சாதி மத பேதங்களுக்கும் கடவுளைக் குற்றம் சாட்டுவோர் இதே தவறைத்தான் செய்கின்றனர். இது மட்டுமல்ல மனிதன் குறையோடு பிறப்பதையும் கடவுள் செயல் என்கின்றனர். நன்றாய் கவனித்தால் இந்தக் குறைபாடுகளுக்கு மனிதன் சொல்லும் ‘developmental activities’ எனும் industrialization மற்றும் தன் இணைத் தேர்வும் தான் காரணமே தவிர கடவுளல்ல.

கடவுள் மாசு மறுவற்ற உலகத்தைப் படைத்து நம் கையில் கொடுத்தார். அதுவும் maintenance free system படைத்துக் கொடுத்தார். நாம் தான் அதைக் கெடுத்து விட்டோம்.

உண்மையிலேயே இந்தப் பிரபஞ்சத்தைப் படைத்த கடவுளை அவரது படைப்பைக் கொண்டல்லாது நமது குறுகிய சிந்தனைகளையும் அனுபவங்களையும் வைத்து நல்லவரா அல்லது கெட்டவரா என நிர்ணயிப்பது கடினம் மட்டுமல்ல அது நியாயமான செயலுமல்ல.

இதுவல்லாது சில தத்துவ ஞானிகள் கடவுளை இந்த உலகத்தின் நிகழ்வுகளை வைத்து நியாயம் தீர்க்கின்றனர்.

தத்துவ ஞானிகளில் ஒரு சாரர் கடவுள் யாரையும் சமமாக படைக்கவில்லை என்றும், சமுதாயத்திலும், பிறப்பு மற்றும் அதன் பின்புலங்களிலும் பெரும் ஏற்றத் தாழ்வு காணப்படுவதால் கடவுள் ஒரு sense of justice இல்லாது ஒரு சாரருக்கு காரணமில்லாமல் பெருங்கொடுமை இழைத்து விட்டதாக பேசுகின்றனர்.

மற்றொரு சாரர் இந்த உலகத்தில் நடக்கும் இயற்கைப் பேரழிவுகளையும் மற்றும் மனிதகுலத்தை அழிக்க வல்ல பேராயுதங்களைக் கொண்டு நடக்கும் போர், அதனால் ஏற்படும் கொடுமைகள், இழப்புகள் இறப்புகள் அனைத்திற்கும் கடவுள்தான் காரணம் எனச் சொல்லுகின்றனர். இந்தக் கொடுமைகளை தடுக்கத் தவறிய கடவுள் நீதி தவறியவரே என்கின்றனர்.

 
எபிகுரஸ் (Epicurus) என்கிற கிரேக்கத் தத்துவ ஞானி, கடவுள் எல்லாம் வல்லவராயிருந்து இத்தனைக் கொடுமைகளையும் தடுக்க அவருக்கு மனமில்லாதபோது அவரை நாம் ஏன் கடவுள் எனச் சொல்ல வேண்டுமென்கிறார்.

நியாயம்தான்.

இதற்கு கடவுளைச் சொல்கிற மதங்கள் என்ன சொல்கின்றன




இந்த வகையில் கடவுளை அறிய நாம் இன்னொன்றையும் தெரிந்து கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. அது நமது விருப்பம். அதாவது ஒரு தனி மனிதனின் விருப்பம், இச்சை எனவும் கூறலாம். இதை ஆங்கிலத்தில் FREE WILL எனச் சொல்வர். அதாவது இந்த FREE WILL கோட்பாடு, நடக்கும் நிகழ்வுகளுக்கு மனிதனின் தனிப்பட்ட தேர்வு (CHOICE), இச்சை அல்லது விருப்பம்தான் காரணம் என்கிறது.

இந்த FREE WILL கோட்பாட்டை ஏற்றுக் கொள்ளாதவர்கள் எல்லாமே நடப்பவைகள் எல்லாமே முன்னரே நிர்ணயிக்கப் பட்ட ஒன்று. Every thing is pre determined. என்கின்றனர். இந்த pre deterministic view என்பது நாம் நினைக்கும் படியான ‘விதி’ என்பதல்ல. இது வேறு.

அதாவது எதுவும் நமது தேர்வுக்கு (CHOICE) உட்பட்டதல்ல என்பதாகும்.

எப்படியெனில் ஒரு மனிதன் பிறக்கும் போது அவனுடன் வருகின்ற DNA அதாவது ஜீன்ஸ், மற்றும் அவன் பிறக்கும் சூழல் ஆகியவைகளைப் போன்ற பெரும்பாலான காரணிகள் அவனுக்கு கிடைக்கும் CHOICE ஐ குறைத்து எல்லாவற்றையும் முன்னரே நிர்ணயித்தபடிக்கு நடப்பதைப் போல நடத்துகிறது என்பதாகும்.

நன்றாக கவனியுங்கள்.

இந்த FREE WILL கோட்பாடு நடக்கும் தவறுகளுக்கு மனிதனின் தேர்வுகள் தான் காரணம் என்கின்றது ஆனால் இந்த deterministic view வானது நடக்கும் செயல்களுக்கு உருவாக்கியவர் அல்லது உருவாக்கம் தான் காரணம் என்கின்றது.

இந்து மதம் பொதுவாக விதியை பேசுகிறது. அது நமது பாவ புண்ணியங்கள் நமது விதியை நிர்ணயிக்கின்றன என்கிறது. அதாவது போன ஜன்ம பாவ புண்ணியம் இந்த பிறப்பையும் இந்த ஜன்ம பாப புண்ணியங்கள் எதிர்கால பிறப்பையும் நிர்ணயிக்கின்றன என்கிறது. ஆனாலும் விவேகானந்தர் விதியை மறுக்கவில்லையென்றாலும் மனிதனின் செயல்கள் அவனது வாழ்வை நிர்ணயிக்கிறது என்கிறார். விதி ஒரு greater environment என்றால் செயல்கள் another environment within the greater environment எனும்படி சொல்கிறார்.

புத்த மதம் கர்மாதான் ஒருவனை வழி நடத்துகிறது என்கிறது. அதுவே அவனது CHOICE க்கு காரணமாகிறது என்கிறது.

இசுலாமிய மதமோ, கடவுள் மனிதனைப் படைத்து அவனுக்கு நல்லதையும் கெட்டதையும் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்ளும் சுதந்திரத்தைக் கொடுத்தார் என்கிறது. இந்தப் படியான தேர்வே அவனது வாழ்வை நிச்சயிக்கிறதென்கிறது.

கிருத்துவ மதமும் இதையே சொல்கிறது. அது இன்னமும் ஒருபடி மேலே போய் தன் விருப்பத்தால், சாத்தானின் தூண்டுதலால் , தவறிழைத்த மனிதனை தன் பிள்ளையை பலி கொடுத்து அவனது பாவங்களிலிருந்து கடவுள் மீட்டெடுத்தார் என்கின்றது.

இப்போது நாம் மனிதனைப் பார்ப்போம்.

மனிதனின் செயல்களுக்கு மனிதன் பொறுப்பெடுக்காமற் போனால் அதுவே ஒரு பொறுப்பற்ற செயல்.

இந்த சிக்கலான விடயத்தை நாம் மிகவும் எளிமையாக பார்க்க முயற்சிப்போம்.



மனிதனின் CHOICE க்கு என்னதான் gene tendency என்றோ அல்லது environmental motivation என்று சொன்னாலும் அங்கு அவனுடைய lack of will ம் இருக்கிறதென்பதை மறுக்க முடியாது.

இயற்கைப் பேரழிவுகளுக்கு இயற்கை காரணமல்ல. Anthropological activities எனப் படும் மனிதனின் செயல்களே இவைகளுக்குக் காரணம். Earth quake, global warming, environmental poisoning, degradation, species extinction என வரிசைப்படுத்திச்  சொல்லிக் கொண்டே போகலாம்.

கேன்சரோ அல்லது குறையாய்ப் பிறக்கும் குழந்தைகளோ, மனிதனின் வாழ்வு முறைகளாலேயே மனிதனின் இயற்கைச்  சூழல் கேடு  காரணமாகவே வருகிறது.

கடவுள் ஒருவரே என்று ஒப்புக் கொள்ள மறுப்பதிலிருந்து  எல்லாவகைகளிலும் மனிதன் வேறு பட்டு நிற்கவே முயற்சிக்கிறான். இங்கு அவனது FREE WILL வேலை செய்கிறது. அதிலும் தனியாக அல்லாமல் குழு சேர்ந்து நிற்கிறான். ஒரு குழு இன்னொன்றை அடக்க முற்படுகிறது அல்லது தனது கருத்தை/முடிவுகளை திணிக்க முற்படுகிறது. எனவே முரண்படுதல் (conflict) இயற்கையாகிறது. இத்துனை ஏன். கடவுளை வைத்து ஒரு சாரரும் கடவுளை மறுத்து மறு சாரரும் வாழ்க்கையைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள். ஆனால் உண்மை எதுவென்று சிந்திக்க மறுக்கின்றனர். எனவே முரண்படுதல் தவிற்க இயலாததாகிறது.



இது மட்டுமல்ல, யூதர்களை ஒழிக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்ட ஹிட்லரைத்தான் இரண்டாம் உலகப் போருக்கும் HOLOCAUST க்கும் காரணம் காட்ட வேண்டுமே தவிர கடவுளை அல்ல. இதையே இப்போதைய ஈழ நிகழ்வுகளுக்கும் சொல்லலாம்.

ஆனால் மகாத்மாவின் தேர்வு அஹிம்சை எனும் நிச்சயமான வெற்றி கொண்ட ஒரு புதிய போர் முறையையே மனித குலத்திற்கு தந்தது.
மேற்சொன்னவைகள் ஒரு தனி நபரின் தேர்வாக அனவருக்கும் அமையவில்லையென்றாலும் ஒரு தலைவனது தவறான முடிவுகளும் அவனின் தவறான தேர்வுகளும் (Decisions/Choices) அவனைச் சார்ந்த சமுதாயத்தை பாதிக்கிறது என்பதற்கு சரியான உதாரணங்கள்.

பைபிளைப் பாருங்கள். பாராஸ் மோசசுடன் அவரது ஜனங்களை அனுப்பமாட்டேன் என முடிவெடுத்ததனால் அவனுடய மக்களும் வேதனைப் பட்டனரல்லவா? இது ஒரு தலைவனுடைய தவறான தேர்வு / முடிவு  அவனது சமுதாயத்தையும் பாதிக்கும் என்பதற்கு உதாரணம். மகாபாரதத்தில் துரியோதனனும் ராமாயனத்தில் இராவணனும் போருக்கும் பேரழிவுக்கும் காரணமாகிறார்கள்.
சித்தார்த்தர் தனது தேர்வால் ஞானத்தைப் பெற்றார்.




கடவுளை மறுப்பதென்பது, பத்து பிள்ளைகளுக்கு பொறுப்பாய் சொத்து சேர்த்து வைத்த தகப்பனை,  பிள்ளைகள்  தங்களுக்குள் சொத்தைப் பிரிப்பதிலிருந்து அந்தச் சொத்தை வைத்துக் காப்பாற்றுவது வரை தவறிழைத்துவிட்டு தங்களுக்குள்ளும் சண்டையிட்டுக் கொண்டு டஸ்மாக் பாரில் உட்கார்ந்து தண்ணியடித்துவிட்டு தங்களது தவறுகளுக்கு தகப்பனை காரணம் காட்டி வாய்க்கு வந்தபடி திட்டுவதைப் போன்றதல்லவா?

Are’nt they ungrateful?

பிள்ளைகளுக்கு சொத்தை  சேர்த்துவைத்த தகப்பனைப்போல் இந்த பிரபஞ்சத்தை நமக்களித்த கடவுளை நாம் செய்யும் தவறுகளுக்கு பொறுப்பாக்கலாமா?
இவர்களைப் பார்த்து என்ன சொல்ல? பரிதாபப் படத்தான் முடியும்.

இன்னமும் பேசுவோம்.

 

அன்பன்,

வேதாந்தி.

  
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...